دل شکسته

sokote-eshgh — Tue, 15 Jul 2008 20:19:05 GMT

سلام به همه . من اومدم

تقدیم به همه دل شکسته ها.......

sokote-eshgh — Sat, 16 Jun 2007 10:39:18 GMT

مي دونستم كه دوباره توي تنهائي اسيرم

تو چيكار كردي كه بي تو توي تنهائي ميميرم

سرنوشت من همينه كه تو تنهائي بميرم

از گلاي سرخ باغچه سراغ تو رو ميگيرم

هواي سرد زمستون دلمو كرده پريشون

چشماي پاييزيه من از غم تو شده گريون

قصه هاي زندگيمو براي تو مي نويسم

اما غصه نميزاره قصه هام پايون بگيرن

چه روزاي سخت و سردي جلو پاي ما نشستن

زمين و زمون چه با هم در رو به روي ما بستن!

كار من شده شكايت اين واسه من شده عادت

آخه اين كار زمونست قلب عاشقو شكستن

****************

رفتنت را ديدم

تو به من خنديدي

آتش برق نگاهت دل من آتش زد

و مرا در پس يك بغض غريب

در ميان برهوتي تاريك

پشت يك خاطره سرد و تهي

با دلي سنگ رهايم كردي

و تو بي آنكه نگاهي بكني به دل خسته و آزرده من

رفتنت را ديدم

تا به آنجا كه نگاهم سو داشت

و تو در آخر اين قصه تلخ محو شدي

باورم نيست كه ديگر رفتي

اشك من بدرقه راهت باد

مطمئن باش و برو

ضربه ات كاري بود

دل من سخت شكست

و چه زشت به من و سادگيم خنديدي

برو تا راحت تر تكه هاي دل خود را سر هم بند زنم

تا تو رفتي همه گفتند

از دل برود هر آنكه از ديده برفت

وبه ناباوري و غصه من خنديدن

آه اي رفته سفركرده دگر باز نخواهي برگشت

كاش مي آمدي و مي ديدي

كه در اين عرصه دنياي بزرگ

چه غم آلوده جدايي هايي ست

و بداني كه....

از دل نرود هر آنكه از ديده برفت

غربت ديرينه ام را با تو قسمت ميكنم

تا ابد با درد و رنج خويش خلوت مي كنم

رفتي و با رفتنت شهر دلم ويرانه شد

من بر اين ويرانه ها احساس غربت مي كنم

چشم هايم خسته اند از بارش باران اشك

با فضاي خالي چشمانت عادت ميكنم

يادگارت قاب عكسي خالي از لبخند توست

شب به شب با ياد تو تا صبح خلوت مي كنم

هر چه را از گفتني ها بود گفتم مهربان

با تو ديگر نيست عرضي رفع زحمت ميكنم

اي كاش در آن لحظه كه تقديم تو شد هستي

من

مي سپردم كه مراقب باشي

جنس اين جام بلور است پر از عشق و غرور است

مبادا بازيچه شود مي شكند

*******************

و يادت هست در يك روز پاييزي چه ها كردي

مرا تنهاي تنها با دلي غمگين رها كردي

گذشتي نرم و نرمك از نگاهي مانده در باران

تو با چشمان سرگردان چرا اينگونه تا كردي

تمام شعرهايم را برايت يك به يك خواندم

بگو ديوان شعرم را چرا ماتم سرا كردي

و گفتي زير لب رفتم بمان با درد تنهايي

ندانستي غمي شيرين برايم دست و پا كردي

همين امشب دلم ميميرد از احساس تنهايي

چه ميداند كسي شايد به مرگم اعتنا كردي

انگشتم را نخ می بندم تا یادم نرود دیگر دوستم نداری

sokote-eshgh — Sun, 26 Nov 2006 17:42:18 GMT

روزی که می گفتی من با تو می مانم

روزی که دانستی من بی تو می میرم

روزی که با عشقت بستی به زنجیرم

بازنده من بودم این بوده تقدیرم

خوش باوری بودم پیش نگاه تو

هر دم ز چشمانت خواندم کلامی نو

عاشق نبودی تو من عاشقت بودم

در قبله گاه عشق بودی تو معبودم

آرام و آسوده در خواب خوش بودی

یک لحظه من بی تو هرگز نیاسودم

من با نفسهایم نام تو را خواندم

کاش ای هوسبازم با تو نمی ماندم

عشق تو چون برگی در دست طوفان بود

دل کندن و رفتن پیش تو آسان بود

روزی به من گفتی دیگر نمی مانم

گفتم که میمیرم گفتی که می دانم

باور نمی کردم هرگز جدایی را

آن آمدن با عشق این بی وفایی را این بی وفایی را

عاشق نبودی تو من عاشقت بودم

در قبله گاه عشق بودی تو معبودم

آرام و آسوده در خواب خوش بودی

یک لحظه من بی تو هرگز نیاسودم

من با نفسهایم نام تو را خواندم

کاش ای هوسبازم با تو نمی ماندم

من گريزانم از اين خسته ترين شكل حيات و از اين غربت تلخ كه به اجبار به پايم بستند مي گريزم از شب مي گريزم از عشق و تو اي پاك ترين خاطره ها همه جا در پي تو مي گردم

بگذار بسوزد دل من مسئله اي نيست رفتي تو خدا پشت و پناهت به سلامت

به جز عشق تو در خاطر من مشغله اي نيست

گفتي كه كمي فكر خودم باشم و ان وقت

گفتي كه نه بايد بروم حوصله اي نيست گفتم كه كمي صبر كن و گوش به من كن

بين من و عشق تو ولي فاصله اي نيست

آنكس كه مي گفت دوستم دارد عاشقي نبود كه به شوق من آمده باشد رهگذري بود كه روي برگهاي خشك پاييزي راه مي رفت صداي خش خش برگها همان آوازي بود كه من گمان مي كردم ميگويد: دوستت دارم

تكيه به شونه هام نكن

من از تو افتاده ترم

ما كه بهم نمي رسيم

بسه ديگه بزار برم

كي گفته بود به جرم عشق يه عمري پرپرت كنم

حيف تو نيست كنج قفس چادر غم سرت كنم

من نه قلندر شبم نه قهرمان قصه ها

نه برده حلقه به گوش نه ناجي فرشته ها

من عاشقم همين و بس غصه نداره بي كسيم

قشنگيه قسمت ماست كه ما به هم نمي رسيم

*************

آن روز با گلها خداحافظي كردم فكر نمي كردم كه اين نگاه آخر است فكر نمي كردم فاصله ها مثل علف هاي هرز روي نگاهم را مي پوشانند كاش مي دانستي چقدر دلم برايت تنگ شده شده

نامه ای برای عشقم

sokote-eshgh — Wed, 02 Aug 2006 19:53:18 GMT

ديگر به چشم هايم نگاه نمي كني

يادي از آن دو آيينه ي سياه نمي كني

ديگر مرا به اوج آسمان نمي بري

يك شا خه از نگاه ستاره برايم نمي خري

ديگر براي ماندنم دعا نمي كني

مرا به لحظه هاي خسته ات صدا نمي كني

ديگر از لحظه هاي ناب نمي گويي

از دو چشم هميشه بي خواب نمي گويي

ديگر برايم از جنون نمي گويي

از خسرو از فرهاد از بي ستون نمي گويي

ديگر از چشم مستت غزل نمي بارد

خنده هايت گل عشق نمي كارد

غبار غم ز رخم پاك نمي كني

درد را به قعر فراموشي خاك نمي كني

شانه ات چتر مهر باني ام نمي شود

آفتاب لحظه هاي باراني ام نمي شود

چون ستاره هاي بي فروغ گشته اي

غرق حرف هاي دروغ گشته اي

گويي تمام غصه هاو قصه ها فريب بود

آري قلب من به شهر عشق تو عمري غريب بود

نگاه كن من پشت اين پنجره با تنهاي خويش ايستاده ام

چقدر نبض من پر دلهره مي زند. نگاه كن كه من بي تو به كجا رسيده ام....

******************

دعا كردم بيايي كنار پنجره و باران ببارد

و تو باز شعر عاشقانه و غريبانه ي خود را برايم بگويي

. دعا كردم در خلوت تنهاييم با من باشي ....

دعا كردم.. دعا كردم...

من بهترين دقايق عمر را برايت دعا كردم

.،بهترين من

، من با تو به عمق يك حادثه رفته ام.

دعا كردم ، تو نمي داني...

،من براي اشكهاي شبانه ي تو باريده ام

من تو را خوب مي دانم.

اي عزيز ترين من.... خواه با من خواه بي من

من براي قلب شكسته ام دعا كردم تا دوباره تو را ببيند

من دعا كردم براي تو براي خودم ..براي تنهاييم

اهاي تو كه بخوابي

همين غصه ست رفتي

توقلبم سبز موندي اگر چه زرد رفتي

كنار خاطراتم با تو هميشه خنده ست

طرحي كه از تو دارم شبيه يك پرنده ست

شب و روز پيش مني

تو هنوز پيش مني

تو هنوز تو سفره ي

دل درويش مني

هر جا كه باشي خوبه

روشن وبي غروبه

غمي نداره تا هي

به قلب تو بكوبه

تو اوج هر بي كسي

هميشه سبز و زنده

بدون دلواپسي..پر بزن اي پرنده

اي عشق مدد كن كه به سامان برسيم

چون مزرعه تشنه به باران برسيم

يا من برسم به يار يا يار به من

يا هردو بميريم و به پايان برسيم

دریای چشمانت طوفانیست..به من نگاه کن..من از غرق شدن نمی ترسم!

sokote-eshgh — Fri, 26 May 2006 07:05:18 GMT

تو مگه قسم نخوردي دلمو تنها نذاري

روبروم نشستي اما از غريبه كم نداري

روبروي من نشستي توي چشم تو ستاره

از صداي تو شنيدم كه دلت دوسم نداره

دل تو تو آسمونا من به دنبال دل تو

تو به دنبال ستاره من به ياد قسم تو

تو مگه قسم نخوردي كه دلمو تنها نذاري

هرگز از روز جدايي سخني به لب نياري

حالا روبروم نشستي حرف تو فقط جداييست

تو قسم نخورده بودي كه يه دنيا بي وفايي

تو قسم نخورده بودي روزي عشق تو ميميره

نور يك ستاره شب جاي مهتاب و ميگيره

برای چشم خاموشت بمیرم...کنار چشم زیبایت بمیرم...نمی خواهم در اغوشت بگیرم....که می خواهم در اغوشت بمی

sokote-eshgh — Mon, 01 May 2006 08:47:18 GMT

خداحافظ همين حالا

همين حالا كه من تنهام

خداحافظ

به شرطي كه بفهمي تر شده چشمام

خداحافظ كمي غمگين

به ياد اون همه ترديد

به ياد آسموني كه منو از چشم تو مي ديد

اگه گفتم خداحافظ نه ابن كه رفتنت سادست

نه اين كه ميشه باور كرد دوباره آخر جادست

خداحافظ

واسه اين كه نبندي دل به روياها

بدوني بي تو و با تو همينه رسم اين دنيا

پس بده عشقم و تا برم

من واسه جدايي حاضرم

كه بي من تنها تو بي دردي

چرا خون به دلم كردي؟

يه زندگي فداي تو شد

فداي لحظه هاي تو شد

***

مي خوام برم شايد بتونم

توخاطره زنده بمونم

***

دل من ديگه تو رو لايق عشق نمي دونه

دل من خسته شده نميكشه نمي تونه

تو يه خوابي تمومش كن بزار وا شه چشاي من

از اين راه پر از چاله ديگه بريده پاي من

لحظه ي خدافظي به سينه ام فشردمت

اشك چشام جاري شد دست خدا سپردمت

دل من راضي نبود به اين جدايي نازنين

عزيزم منو ببخش اگه يه وقت آزردمت

خداحافظ

تقدیم به بهترینم.....

sokote-eshgh — Sat, 29 Apr 2006 08:18:18 GMT

گریه کن....

گریه کن قشنگ من

گریه کن ای گل صد برگ دلم

گریه کن زودی غمات میرن ز یاد

این طوری سبک میشی روزای خوب یادت می یاد

گریه کن منم دارم مثل تو گریه می کنم

گریه کن به خدا سخت می دونم

گریه کن که حالا ها باید از هم جدا باشیم

اخه دنیا نمی خواد که من و تو با هم باشیم

گریه کن واسه همه .واسه خودت.برای من

واسه هر چی عاشقه.....من

گریه کن میخوام بیام ببوسمت

راهمون دوره ولی.......می بوسمت

گریه کن تا اسمون گریه کنه

خدا از گریه ما گریه کنه

گریه کن بزار اشکات بریزن

دونه هاش خیلی قشنگن می بینم

گریه کن بزار به پای بهانه

اخه اشکات واسه موندن لازمه

گریه کن با چشای مهربونت

گریه کن.فدای گریه کردنت.....

sokote-eshgh — Fri, 28 Apr 2006 14:36:59 GMT

ما مي خواستيم اما دنيا نميخواست جاي امني برا عاشقا باشه

دستامون تو دستاي هم بمونه دلامون تو اسمون رها بشه

خيلي سخته .اما فانوس دلو اروم اروم ديگه خاموش ميكنيم

هر كي تو چشاي ما زل زد و رفت مثل يه اينه فراموش ميكنيم

ما توي تنگ بلوريم مگه نه چرا مثل ماهيا گريه كنيم

هيچ كس اشكامون و باور نداره اگه صد سال سيا گريه كنيم.....

خداحافظ.......

sokote-eshgh — Fri, 28 Apr 2006 14:30:00 GMT

درون كوچه قلبم جه غمگينانه مي پيچد صداي تو كه مي گفتي به جز تو دل نميبندم.......فريب وعدههايت را ندانستم .ولي اكنون به ياد وعده هاي تو ميان گريه مي خندم.......تو بودي اسمان من........غمت همسايه قلبم.ولي خورشيد چشم تو.به بام ديگري سر زد.....قسم بر سوز پنهانم .تو را ديگر نمي خواهم.....كه از بام دو چشم تو ...پرستوي دلم پر زد. در ان غمگين غروب سرد.تو از شهرم سفر كردي .نگاهم در افقها ماند..و من افسوس مي خوردم. شيار گو نهايم را گل اشكم نوازش كرد .ومن از تو جدا ماندم . ولي اي كاش ميمردم....برو ديگر كه دل از غم رها كردم.خداحافظ ..خداحافظ... كه ديگر بر نميگردم.......

هميشه عكس نازت روبرويم..نگاه تو دليل جستجويم..چرا بايد تمام حرفها را بدون تو به تصويرت بگويم..؟

sokote-eshgh — Fri, 28 Apr 2006 07:33:26 GMT